İşte Lee'nin hayat hikayesi

Konu: İşte Lee'nin hayat hikayesi Perş. Ocak 10, 2008 12:35 am

İşte LEE'nin akılalmaz hayat hikayesi. kızlar bunu okuduğunuzda belkide gözyaşlarınıza hakim olamayacaksınız. Sad

_________________
___StaY PoSiTiVe 'n' LoVinG___

Konu: hayat hikayesi Perş. Ocak 10, 2008 12:41 am

AİCCOG

Lee&Sheila(Annesi)
SHEILA:Lee doğduğunda doktorlar "oğlunuz oldu" dediklerinde, "Erkek bi çocukla ben ne yapacağım?!" dedim..Çünkü bütün hazırlığım kız çocuk üzerineydi.. Ben öyle deyince onu direkt bana vermediler. Onu reddediceğimi sandılar. Odadan dışarı çıktılar. Bulunduğu odaya gidip onun bir uzaylı olup olmadığına baktığımı hatırlıyorum. Şoktaydım. Onu kucağıma aldım ve o anda düşündüm:"Aman Tanrım, bi oğlum oldu!" Ve o duygu beni asla terketmedi.Tanrıdan sürpriz bi hediye gibiydi.Onu hep öyle gördüm.
Lee,her zaman neşe kaynağıydı.Küçükken ne zaman odasına girsem, kocaman bir gülümsemeyle "Merhaba, anne! " derdi.Hala da yapıyor. Biz müzikle ilgilenen bir aileydik. Lee'nin babası çok fazla yanımızda olmadı, yani her zaman, sadece; ben, Lee ve Gemma'ydık.
Çoğu kişi çocuklarına kitap okur ama ben hiç okumadım. Benim ruhumda müzik aşkı var. Şarkı çalmaya başladığında, tencereleri tavaları ortaya çıkarırdım ki,davul gibi çalabilsinler.Whitney Houston, Mike and the Mechanics şarkılarını söylerdik. Eski şarkıları söylerdik. Lee, 3 yada 4 yaşında şarkılar uydurmaya başlamıştı.
12 yaşına geldiğinde Lee'yi okuldan aldım.İleri derecede yazı okuyamama hastalığı vardı.Biz bunu Lee 5 yaşındayken öğrenmiştik.Bexley'de görülen en kötü vakaydı. Onda tamamiyle kelime körlüğü olduğunu söylediler.Hala da yılın aylarını hatırlayamaz.Ben buna gülüyorum. Aslında gülmemeliyim,onu karşıma oturtup "İşte bunlar aylar" diye söylemeliyim. Ama öğrenir mi bilmiyorum. Ama Lee, hala da, şimdiye kadar tanıdığım en zeki insanlardan biri.
Hiç paramız yoktu. Lee 5 yaşındayken babasını terk ettim.Çok sarsıcıydı,ama bugüne kadar yaptığım en iyi şeydi.Yanımıza hiç birşey almadan ayrıldık,kendi geleceğimizi kendimiz kurduk.En iyiye yöneldik.Lee babasıyla çok nadir görüşüyordu.Herşeyle kendi başımıza yüzleşmek zorunda kaldık.Evsizlere yatacak yer veren bi sığınma evinde yaşadık.Ben gece saat 10'a kadar çalışıyodum,Lee ve Gemma benimle geliyorlardı.İnsanların kapısını çalıp,"Benim adım Sheila,kuaförüm. Saçınızı yapabilir miyim,lütfen?" diye soruyordum.
Lee, 3 drama okuluna gitti ve 3'ündende atıldı.Sylvia Young onu attığında yerdeydi.O'na sorununun ne olduğunu sorduğumda, bana "Kapa çeneni!" dedi.Artık asla böyle birşey yapmıyor.Kalbim kırılmıştı ama onun da acı çektiğini biliyordum.Onunla bir bara gittik ve Ona "Bira ister misin?" dedim. Daha 14 yaşındaydı.Bunun için defalarca yargılanırım,değil mi? Lee, "Evet, lütfen" dedi.Ona bira ve gazoz karışımı bir içki aldım.Sorununun ne olduğunu sordum.Birden ağlayarak patladı ve "Davranışlarım için özür dilerim Anne, ben değersiz,işe yaramazın tekiyim!" dedi.Ben de Ona," Bir daha böyle şeyler duymak istemiyorum.Biz bir takımız.Kendine çeki düzen verirsen,hayatına devam edebilirsin, ama bana güvenmek zorundasın.Bana güveniyorsun, değil mi? dedim. O da,"Evet" dedi.
Lee,Virgin'le anlaşma imzaladığı gün kedimiz kayboldu.Çamaşırları asıyordum ve birden Rocky'yi yolda ölü olarak yatarken gördüm.Çığlık attım ve Lee koşarak dışarı geldi. Korkunç birşeydi.Ben geç saate kadar işteyken Lee Rocky'yi bahçeye gömdü. Mezarın başına,altın bir haç ve ona aldığım zinciri koyup,önceden evimi kutsadığım kutsal suyla mezarını kutsamış.Doğru düzgün bir tören yapıp öyle Virgin'e gitmiş.Eve geldiğimde, "Kediyi gömdün mü?",diye sordum. O da gömdüğünü söyledi.Sonra, o gün Virgin'de neler olduğunu sordum. Bana,bir albüm anlaşması imzaladığını söyledi. İkimiz birden çığlık atıp gülmeye başladık.Bu tam Ryan ailesine göre birşeydi.
Blue'nun başarılı olması gerçeküstü birşeydi.Sanki bütün bunları bir başkası yaşıyordu. Cumartesi günü Virgin'de seçmeler vardı ve pazar günü anlaşma imzalamıştı. İşte bu kadar hızlı oldu, heyecanlanmaya fırsatımız olmadı.
Porsche aldığında hiç mutlu olmadım.Düşünebildiğim tek şey,James Dean'in başına gelenlerdi.Alkollü araba kullanmaktan yakalandığı gece Ona,taksi tutmasını söylemiştim. Çünkü bir gece klübüne gidiyordu."Arabayı ben kullanmayacağım." dedi.Her zaman mantıklı davranır ama bazen az da olsa bunun dışına çıkabiliyor.Yaptığını yaptı ve bunu cezasını ödedi.Ama biliyor musunuz, çok mutlu oldum.Bir kaç hafta önce, o aracı giderek daha hızlı kullanmaya başladığını hissetmiştim.O araba korkunç bi makine.Oğlumu bir tabut içinde görüceğimi sandım.
Lee kendi dairesine taşındığı gece, beni 3 kere arayıp, ne yediğini, duş aldığını, havluları temizlediğini ve buzluğu yiyeceklerle doldurduğunu söyledi.Ertesi gün aradı ve, "Dayanamıyorum anne eve gelmek istiyorum" dedi. Ama çocuklara ancak onları özgür bırakarak birşeyler öğretebilirsiniz.
O istediği zaman benim evime gelebilir, ben istediğim zaman Ona giderim. Bizim çok özel bi ilişkimiz var. Bunu söylerken bile, onu özlüyorum. bazen ağlıyorum bile. Bu her gün onunla konuşmam gerektiği anlamına gelmiyor ama özlüyorum işte.
LEE:Annemle ilgili hatırladığım ilk şeylerden biri çok fazla çalıştığı.Bize her şeyi verebilmek için var gücüyle çalışan, yalnız bir anneydi. Annem k.çının üstüne oturup,işşizlik ve sağlık ödeneklerini biriktirebilirdi,ama yapmadı. Çıktı ve oldukça küçük düşürücü şeyler yaptı.İnsanların kapılarına gidip, "Saçınızı kesebilir miyim?" diyordu. Zor bi bölgeydi ve tehlikeliydi de.Bazı insanlar sinirleniyordu, ve biz çıkıp,"Senin sorunun ne?" diyoduk.
Bize her zaman müzikle yaklaştı.Bir keresinde beni oturttu ve Lionel Richie'nin Endless Love adlı şarkısının melodisini öğretmeye başladı ve öğrenene kadar da bırakmadı.12 yaşındaydım. Annem her zaman benim şarkıcılığıma ve oyunculuğuma güvendi.Sesimle ilgili güven verdi, her zaman sahip olduğum birşeydi bu,ne olursa olsun! İnsanlar bana "Sen onu yapamazsın,sen bunu yapamazsın!" dediklerinde onlara "Öyle olabilir belki ama bende şarkı söyleyebilirim." derdim. Bunu bana annem öğretti.Hastalığımda bana yardım edebilirdi ama bana nasıl olması gerektiğini söyleyemezdi.
Kendi hatalarımı yapmama izin verdi.Öğrenmek istedim hemde iyi bir şekilde ama ikinci sınıftan itibaren, beni hep, önemsiz ve aptal gibi hissettirdiler.Kendime güvenim yoktu ve kimse de bunu kazanmama yardımcı olmadı.Bu yüzden sanatı seviyorum. Özgür ve yaratıcı. Sınırlar yok.
Blue'ya girdiğimde her şey çok hızlı oldu.Kutlamaya fırsatım olmadı.Annem ve kız kardeşimle bir bardak şampanya içebilirdim.Öyle büyük kutlamaları sevmem.Ben hayatı hergün kutluyorum zaten.Her zaman böyleydim.
Evde yaşamayı özlüyorum. Gerçekten tek başıma yaşamaya hazır olduğumu düşünmüyorum. Bu yüzden dairemde annemin kendine ait bir odası var.Annemle vakit geçirmeyi seviyorum. Ben şarkı yazarken her zaman karışır."Bu neyle ilgili?" diye sorar.Beni, yazmaya o yönlendirdi.Şiirler yazardı ama ben ne yazar ne de okurdum. Nefret ederdim.Hala da okumam. Bir gün çok sinirliydim ve bana "Düşüncelerini bir kağıda yaz,oldukça rahatlatıcıdır." dedi. Ben de yazmaya abşladım. Sonra Eminem çıktı, o da bana esin kaynağı oldu.İçimde bir sürü çatışma yaşıyodum ve bunları serbest bırakmak oldukça iyi geldi. Hayatı şiire çevirdim. Onun dışında da 60'a yakın şarkı yazdım.
Bugün sahip olduğum herşeye annem sayesinde sahibim.Eğer başım beladaysa arayacağım ilk kişi annem.Yaptığım hatayı söylersem bana dayak atıcak biri değil.Sadece "Öylemi? seni salak!" der. Neyi yanlış yaptığımı bildiğimi,biliyor.Ben ,bana bağırırsanız sesini kesip oturan insanlardanım. Annem bana asla bağırmadı.Eğer birşeyi yanlış yapmışsam yada birşeyler yanlış gitmişse, bana bağırmak yerine benimle iletişim kurmaya çalıştı.Alkollü araba kullanırken yakalandığımda, annem biraz olsun rahatladı galiba.Çünkü Porsche'umu oldukça manyak bi şekilde kullanıyordum.Belki de yakalanmam bi lütuftu.Kimse yaralanmadığı için mutluyum. Benim hatamdı. Kimse mükemmel değildir.İsa'nın, o kadın taşlanmadan önce dediği gibi, "Bırakın, kim günahsızsa, ilk taşı o atsın!"
Annem hayatımdaki en harika örnek.Annem ihtiyacım olanı vermek için çok fazla fedakarlıkta bulundu ve babam ortaya çıkıp her zaman yanımızda olduğunu söylediğinde çok bozuldum. Çünkü değildi.Babam gazetelere çıkıp beni futbol maçlarına götürdüğünü söyledi ama aslında hiç götürmedi. Babam futbol koçuydu ama bana bir tane futbol ayakkabısı yada spor ayakkabısı almadı.Ben okul ayakkabılarımla futbol oynadım. Her yerde kayıyordum.
Bir sürü insan annemin başardıklarından yararlanmak istedi ve hepsi sürüye katılmak istedi.Ama işin başında kimse yanımızda değildi.Ben küçükken büyükannem annemin üstüne bir kova su boşalttı.Onunla birlikte yaşıyorduk ve annemden babama dönmesini istedi.Şimdi bütün aile çok iyi."Ah bizim ünlü oğlumuz" diyorlar.Önceden ailedeki kara koyun bendim ve birden "Bay F***ing Popüler" oldum.
Onlar annemden şüphe ederlerken, annemin başardıkları yüzünden ailemin çoğu çok kıskanıyorlar. Her zaman "Çocuklarına bunları yaşatmamalısın.Kocana geri dönmelisin." diyolardı.Annem de" Kocama geri dönemem, korkuyorum." derdi.
Herkes o günlerde çok kötü olduğumu düşünüyordu.Şimdiyse herkes benden, başardıklarımdan yararlanmak istiyor. Burda olmamın tek sebebi annem, başka kimse değil. Blue ilk başladığı zaman anneme "Hesabımdan £1,000 çek ve alışverişe git" dedim. Bu da çok hoşuma gitti."Bana bakın! Bende bu kadar para var" demek için değil.Hoşuma gitti çünkü annemin daha önce hiç hoş, süslü kıyafetleri olmamıştı.Hiç birşeyimiz yoktu ki!
Blue'dan Lee Ryan,gençken uyuşturucu kullanmaya başladıktan sonra hayatının kontrolden çıktığını söyledi.
İlk defa 13 yaşında esrar kullanan 22 yaşındaki şarkıcı,gün geçtikçe büyüyen kokain çümbüşüne nasıl girdiğini ve birinin,nerdeyse,onu öldürüceğini anlattı..
The Sun'a özel olarak konuşan Lee,"Sanırım, hayatımın en kötü anını 15 yaşındayken yaşadım.. Bir sürü kokain aldım..Çok kötü hissettim,vücuduma ne olduğunu anlamıyordum ve 'Aman Tanrım,buraya kadarmış,öleceğim!!' diye düşündüğümü hatırlıyorum.."
"Genç insanlara örnek teşkil ettiğimi farkettim ve bilmelerini isterim ki,uyuşturucu kullanmanın HİÇBiR iyi yanı yok."dedi.
Kokainin insanlara neler yapabiliceğini gördüm ve bu çok kötü.Genç fanlara mesajım şu: Uyuşturucu kullanmayın,Hayatınızı mahveder."
Lee'nin sorunları,Güneydoğu Londra'da Plumstead'de hayat şartlarının çok zor olduğu bir yerde büyürken başladı. Ve üzerinde çok büyük bir baskı vardı.."Genç bir uyuşturucu bağımlısıydım..İlk kez denediğimde 13 yaşındaydım.O zamanlar ne olduğunu bilmiyordum, sigara zannetmiştim.Takıldığım gruptakilerin hepsi denedi ve bende kendimi aynı şeyi yapmak zorunda hissettim.."
"Zor bir çevrede büyüdüğünüzde,sokaktakilerin tarzını bilmeniz gerekiyor.Bu da onlar ne yapıyorsa onu yapmak yani esrar içmek demek oluyor..Esrarı alkolden bile önce denedim.çünkü barlara girmek için çok küçüktüm.Ama bütün arkadaşlarım esrar kullanıyordu ve hepimize içmek istermiyiz diye,teker teker soruyorlardı.
Lee,kokainin,hayatına etkilerinin nasıl olucağını bilmediğini,içten bir şekilde itiraf etti.
"Ciddi olmayan şeylerle başlayıp,ara sıra yaptığınız ama sonra sürekli yapmaya başlayacağınız bir şey olduğunu farketmemiştim.. Benim için; bir sonraki gün daha ağır şeyler deneme istiğiydi bu.. Kokaini denemeye başladığımda kaç yaşındaydım,tam olarak emin değilim,büyğk ihtimalle 14 veya 15..O zaman,heyecan verici,değişik birşey gibi gözükmüştü.."dedi.
"Bana birlikte takıldığım çocuklar tarafından verilmişti.Çok büyük bir baskı vardı ve bir sürü şiddet görmek zorunda kalıyorsun ve uyuşturucuyla birlikte suçta geliyor.."
"14 yaşındayken birisinin kendisini öldürdüğünü görmüştüm.Şok ediciydi ama büyüdüğüm yerdeki hayatın bir parçasıydı."
15 yaşındayken bi gece çok fazla kokain almasının, onun, korku dolu bir deneyim yaşamasına ve ölüceği fikrine kapılmasına sebep oldu..
Şunlerı söyleyerek ekliyor:"Kokainin etkisi altına girdikten sonra,kendisini asan bir arkadaşımı gördüm ve sonumun böyle olmasını istemediğimi biliyordum."
"O an bir sorunum olduğunu anladım.Bir pisliğin içindeydim ve hayatımı mahvetmeden önce bu pislikten kurtulmalıydım."
Lee,müziğe olan ilgisinin,sonunda, onu ölümün eşiğinden çekip kurtardığını, bağımlılıktan kurtulması için yardımcı olduğunu söyledi..
"Öyle bir durumdan kendimi kurtarmayı başardığım için şanslıydım.Şarkı söylemek ve dans etmek sayesinde, uyuşturucu kullanmayan insanlarla takılmaya başladım.Bu, büyüdüğüm yerden; daha da önemlisi,birlikte uyuşturucu aldığım kişilerden kurtulabliceğim anlamına geliyordu."
"Kolay değildi ama müzük dünyasında başarılı olmaya kararlıydım ve hayatımı değiştirebilmek için bunu başardım.."
16 yaşında Blue içindeki yerini aldı ve sürekli başarılı şarkılara imza atarak, hayatlarını düzene sokucak kadar para kazandılar.
Lee,şov dünyasındaki çevrede hala sıklıkla teklif edildiğini itiraf ediyor.Ama O bugünlerde, ısrarla HAYIR dediğini söylüyor.
"Şov dünyasında sürekli bunların olduğunu görüyorum ama artık uyuşturucu, ilgilendiğim şeyler arasında yer almıyor."
Blue,grup üyelerinin solo çalışmalarını sürdürebilmeleri için, çıkıcakları Avrupa Turundan sonra bir yıl ara vericek.
Lee, geçen sene,New york'ta bir yönetmenlik kursuna gitti.CHANGES adlı filmini bitirmeye hazırlanıyor.
Şu anda,Alkol ve uyuşturucu problemi olan çocuklara yardım eden kuruluşla birlikte çalışıyor. ve hatta çocukluğuyla ilgili bir film yapıyor.
"Benimle aynı yerden gelen ve aynı problemleri yaşayan çocuklarla çalışmaya başladım."diye açıklıyor.
"Çocukları bulundukları kötü durumdan kurtarmaya yadım etmek için onların film yapımına yönlendirilmesine yardım eden bir kuruluş olan KANDU'yla çalışıyorum. Sokaklardan kaçışın ne kadar zor olduğunu, ve oralarda neler döndüğünü biliyorum ve bu projelerde çalışarak sorunları olan çocuklara yardım edebiliceğimi umuyorum."

ESKİ BLUE TÜRKİYE SİTESİNDEN -ALINTIDIR-

_________________
___StaY PoSiTiVe 'n' LoVinG___

Moderatör Kayıt : 12 11 2007 Mesajlar : 243

ah cnm bnm çok zorluklarla büyümüş kıyamam genç yaşta uyuşturucuyla tanışmış kötü oldugunu anlamış ve en sonunda kendini kurtarmış umarım şimdi ki hayatında mutludur
_________________

Konu: Geri: İşte Lee'nin hayat hikayesi Paz Ocak 13, 2008 12:33 pm

ya bu çok gzl....ne denebilirki Crying or Very sad

_________________
MeRvE___LeE___4eVeR!!!
And Merry Christmas....

Moderatör Yaş : 14 Kayıt : 20 07 2007 Mesajlar : 189

Böyle şeyleri okudukça Lee'ye ve diğerlerine olan sevgin biraz daha artıyor.Onların nasıl biri olduğunu öğrenmek, iyi-kötü davranışlarını,yaptıklarını bilmek çok güzel bir şey.Gerçekten o çok bnaşarılı biriymiş.Hiç yıkılmamış şu ana dek.Umarım sevdikleriyle beraber hiç yıkılmadan müzikli ve mutlu bir hayatı olur.
_________________

DİL'imizin bir eksiği yok.Ya sizin?

"TÜRKÇE'NİN DAİMİ KORUYUCULARI"

Konu: Geri: İşte Lee'nin hayat hikayesi C.tesi Şub. 02, 2008 2:38 pm

Yaş : 20 Kayıt : 12 02 2008 Mesajlar : 26

Tekrar tekrar aşık olunabilecek biri...

Konu: Geri: İşte Lee'nin hayat hikayesi Salı Şub. 12, 2008 5:26 pm

Yaş : 15 Kayıt : 10 02 2008 Mesajlar : 169

gerçkten katılıyorum.bu zorluklara rağmen ayakta kalabilmek bir başarıdır.helal olsun aşkıma aşık

Konu: Geri: İşte Lee'nin hayat hikayesi Çarş. Nis. 02, 2008 6:52 pm

ya kızlar ne dersinz bilmemde yani herkes burda lee ye sevgi aşk ve farklı hislerdeyken bnce aşkım ifadesini özel olark kullanmayalım diorum ama saDece bi teklif yni bn bi tuhf hissediorum öle hissedenler anlıycaktır eminim... confused

_________________
MeRvE___LeE___4eVeR!!!
And Merry Christmas....

Konu: Geri: İşte Lee'nin hayat hikayesi Cuma Nis. 04, 2008 4:58 pm

Katılıyorum banada bi tuhaf gliyoo ben burada hiç kullandımmı hatırlamıyorum..
_________________
___StaY PoSiTiVe 'n' LoVinG___

Yaş : 15 Kayıt : 22 03 2008 Mesajlar : 10

aşkım ya nelerle boğuşmuş yerim onu ya bebeğim

Konu: Geri: İşte Lee'nin hayat hikayesi Salı Haz. 10, 2008 11:30 pm

Aşkım-bebeğim fln. Tamda konunun üstüne yazmışsın. 2 üstteki commentı okumadın heralde. Laughing

_________________
___StaY PoSiTiVe 'n' LoVinG___

Yaş : 14 Kayıt : 18 06 2008 Mesajlar : 19

yazık ona yah neler çekmiş Crying or Very sad

Yaş : 15 Kayıt : 22 03 2008 Mesajlar : 10

cnm ya ama şimdi çok mutlu

Yaş : 21 Kayıt : 30 08 2008 Mesajlar : 2

Öncelikle herkese merhaba Smile

Baştan söylemeliyim Lee ve Blue ile ilgili bir siteye giripte bişiler okumayalı uzun zaman olmuştu.. Ama ilk baktığım yerde kendi çevirilerimi görmek güzel olsa da en azından hakkımı verseydiniz arkadaşlar.. Kim olduğumu bilmiyosanız "Alıntı" yazsaydınız, emeğime saygı gösterseydiniz ya.. Ben yıllar evvel saatlerimi harcadım o çevirilere..

Not: Bu çevirilere sahip olduğunuza göre eski blue türkiye sitesine de üye olduğunuzu farzederek söylüyorum bunları... çünkü bunları o foruma koymuştum...